» Siostra Maria Filomena od Dzieciątka Jezus - ( Henryka Nowowiejska 1843 - 1929 ) - biogram «

biogram
Henryka Nowowiejska, córka Mikołaja i Emilii Baczyńskiej, urodziła się 14 lipca 1843 roku w Humennikach na Wołyniu. Była bardzo zdolna, rodzice dali jej bardzo staranne wykształcenie. W młodości wyjeżdżała często zagranicę i przebywała dłuższy czas w Rzymie. Tam zetknęła się z ludźmi o wysokiej kulturze umysłowej, co bardzo wpłynęło na jej ogólne wykształcenie i pogłębienie duchowe. Poznała o. Hieronima Kajsiewicza CR, o. Piotra Semenenko CR, Matkę Józefę Karską oraz Matkę Marcelinę Darowską. Od dzieciństwa myślała o całkowitym oddaniu się Panu Bogu, a po odprawie-niu rekolekcji pod kierunkiem o. P. Semenenko coraz wyraźniej pragnęła życia zakonnego. Mimo to, na życzenie rodziców, dużo bywała wśród tzw. „szerokiego świata”. Swoją stanowczością, silną wolą i niezłomną wytrwałością w dążeniu do celu, przezwyciężyła wszelkie trudności stawiane jej zwłaszcza przez ojca i wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP w czerwcu 1868 roku. Otrzymała imię zakonne s. Maria Filomena od Dzieciątka Jezus. W życiu zakonnym odznaczała się wielką prostotą, pokorą, wesołością oraz swobodą ducha. Kierowana roztropną i mocną ręką Matki Darowskiej, usilnie i wiernie pracowała nad pokonaniem swoich wad zwłaszcza nad miłością własną a także pewną zarozumiałością.
Matka Marcelina zorientowała się w wartościach charakteru s. Filomeny, to też dzieliła z nią wszelkie troski i kłopoty. Powierzała jej odpowiedzialne obowiązki, z których wywiązywała się ściśle i roztropnie, a zawsze w duchu zakonnym. W roku 1875 została mistrzynią nowicjatu, a w 1879 roku objęła obowiązki mistrzyni pensjonatu; w latach 1882-1885 była przełożoną w Jarosławiu. Ponownie została mistrzynią nowicjatu w 1885r. do 1894r., a w latach 1894 do 1897 i 1906 - 1911 była przełożoną, w Jarosławiu. Po otwarciu domu w Nowym Sączu w 1897 roku została tam przełożoną do 1903r. Od 1903 – 1906 była nauczycielką w Jazłowcu. Na Kapitule 1909 roku wybrana została na asystentkę generalną i była równocześnie przełożoną w Jarosławiu.
W 1911 roku po śmierci M. Marceliny Darowskiej (1.01.1911) przypadł jej obowiązek Wikarii Generalnej Zgromadzenia. Dnia 2 sierpnia 1911r. na Kapitule została obrana przełożoną generalną.
Przełożeństwo s. Filomeny (nie pozwoliła nazywać siebie „Matką”) wypadło na trudny okres I wojny światowej podczas której nastąpiła ewakuacja nowicjatu i wielu sióstr z Jazłowca i innych domów. Wskutek działań wojennych przerwane zostały wszelkie kontakty z domami filialnymi. Następna Kapituła w 1917r. odbyła się w Nowym Sączu, a nie z Jazłowcu. Na niej s. Filomena ponownie została wybrana przełożoną generalną. Poza tym po śmierci założycielki zgromadzenie przeżywało kryzys wewnętrzny. Powolna utrata wzroku uniemożliwiła s. Filomenie sprawowanie władzy i we wrześniu 1921 roku na polecenie Kongregacji przekazała swoje obowiązki asystentce generalnej s. Gertrudzie Skórzewskiej.

Od 1922 roku do 1925 przebywała w Maciejowie, gdzie była radną domu, potem wróciła do Jazłowca. Zmarła 20 lutego 1929 roku pozostawiając po sobie pamięć wiernej Bogu, pokornej, cichej i pełnej miłości, świątobliwej i niezmordowanej w pracy dla Zgromadzenia zakonnicy. Pozostawiła siostrom wzór jak należy miłować krzyż, który Pan Bóg zsyła.