» Opis posągu Pani Jazłowieckiej «


Statua NMP Jazłowieckiej jest dziełem polskiego rzeźbiarza - Tomasza Oskara Sosnowskiego. Posąg NMP Jałowieckiej został wyrzeźbiony w marmurze karraryjskim, ulubionym przez artystę materiale rzeźbiarskim. Ukazuje on Maryję w całej postaci, w klasycznej pozie, w lekkim kontrapoście. Ruch prawej nogi - wyraźnie zgiętej w kolanie i nieco wysuniętej do przodu, to jedyny element "dynamiczny" statycznego przedstawienia postaci, który wywołuje wrażenie ruchu: Ona idzie. Maryja stoi na półkuli, depcząc prawą stopą głowę węża trzymającego w pysku jabłko, który wijąc się oplata ziemię. Pod Jej odsłoniętymi stopami umieszczony jest półksiężyc. Odziana jest w antyczne szaty; tunikę okrywa toga zawinięta z przodu i przerzucona przez lewe ramię, opadając ku podstawie kaskadą drobnych fałd.

Istotnym elementem w kompozycji przedstawienia jest gest skrzyżowanych na piersi rąk (lewa na wierzchu). Drobne dłonie naturalnie ułożone, zaskakują swą lekkością i delikatnością, jakby nie były z marmuru. Smukłe, subtelne palce są luźno ułożone, wyrażają jakieś wewnętrzne przeżycie. Bardzo miękki modelunek gestu sprawia, że wywołuje on niezatarte wrażenie serdecznego, pełnego miłości przytulenia.

Szczególną uwagę zwraca twarz Matki Bożej, którą okalają lekko falujące, długie włosy spływając na ramiona i plecy. Emanuje całą pełnią duchowego wyrazu: spokoju, skupienia, modlitwy i kontemplacji, a nieznaczne pochylenie głowy ku przodowi potęguje to wrażenie. Wymownym dopełnieniem całości dzieła, jest złoty diadem, którym z woli papieża Piusa XII ukoronowano postać Maryi.

Na podstawie powyższego opisu figury NMP Jazłowieckiej łatwo można zauważyć bogactwo wewnętrznych treści, przy jednoczesnym skromnym, wręcz ubogim zastosowaniu zewnętrznych środków wyrazu. Sugeruje to, że Sosnowski pragnąc stworzyć prawdziwie ponadczasowe i sakralne dzieło, świadomie zrezygnował z formalnych osiągnięć, przy jednoczesnym zachowaniu dobrego poziomu artystycznego, na rzecz symboliki przedstawienia, które wyraża apoteozę nieskalanej grzechem Matki Bożej. Zrealizowany w całym wizerunku kanon ponadczasowego piękna, wyjmuje niejako postać Maryi z ram rzeczywistości i czasu, zachowując w dziewczęcej pozie pełnej dostojeństwa i pokory. Absolutne piękno fizyczne jest tutaj nośnikiem piękna duchowego, wyrażone w pełnej skupienia twarzy. Odpowiednie rozwiązania kompozycyjne - miękki modelunek ciała, lekkie pochylenie głowy, przymknięte oczy, subtelny gest skrzyżowanych na piersi rąk, dopełniają całości przedstawienia.
 

S.Immaculata od Trójcy Świętej

pdf logo smallpełny tekst w PDF...